6
MNiSW
58.21
ICV
PRACA ORYGINALNA
 
CC BY-NC-ND 3.0
 
 

Aktywność fizyczna a styl życia kobiet w wieku produkcyjnym

Maria Zapała 1,  
 
1
Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej Wiejski Ośrodek Zdrowia w Leśnicy-Groniu
2
Podhalańska Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Nowym Targu
MONZ 2015;21(4):391–397
SŁOWA KLUCZOWE:
STRESZCZENIE ARTYKUŁU:
Wstęp:
Aktywność fizyczną definiuje się jako spontaniczną aktywność ruchową realizowaną w czasie wolnym od pracy, w dowolnie wybranej przez ćwiczącego formie i z dowolną wielkością obciążeń. Jest ona niezbędna nie tylko do prawidłowego rozwoju fizycznego, ale też emocjonalnego, intelektualnego i społecznego. Jest także elementem zdrowego stylu życia i sposobem na dobre samopoczucie. Stanowi niezbędny warunek prawidłowego rozwoju i dobrego stanu zdrowia. Odgrywa ważną rolę w profilaktyce chorób, jest ważnym elementem terapii wielu zaburzeń i chorób cywilizacyjnych.

Cel pracy:
Celem niniejszej pracy była ocena zachowań zdrowotnych związanychz aktywnością fizyczną kobiet w wieku produkcyjnym.

Materiał i metody:
Badania zostały przeprowadzone na terenie Podhala, wśród mieszkanek wsi i miast, wybranych losowo. Do analizy statystycznej wykorzystano komputerowy pakiet statystyczny Statistica v. 7.1, program Microsoft Excel 2000 oraz Microsoft Excel 2007. Populacja badanych składała się z 213 kobiet, w tym 107 mieszkanek miast i 106 mieszkanek wsi. Ankietowane to kobiety w wieku od 18–60 lat.

Wnioski:
Kobiety w wieku produkcyjnym najczęściej podejmują aktywność fizyczną 1–2 razy w tygodniu. Najbardziej preferowaną formą aktywności fizycznej wśród kobiet są spacery. Tylko 8% kobiet wskazuje, że aktywność fizyczna towarzyszy im codziennie. Wiek nie odgrywa w tym przypadku istotnej roli. Rzadziej aktywność fizyczną podejmują mieszkanki wsi. Pomimo że z badań wynika, iż respondentki prezentują niski poziom aktywności fizycznej, większość kobiet, zarówno z miast, jak i ze wsi, uważa swoją aktywność fizyczną za pozostającą w normie. Najbardziej preferowaną formą aktywności fizycznej wśród mieszkanek Podhala są spacery. Na drugim miejscu znalazła się jazda na rowerze, następnie gimnastyka. Na wsi mniej kobiet podejmuje takie formy aktywności jak pływanie i NordicWalking. Wykształcenie nie ma wpływu na wybór formy aktywności. Prawie ¾ badanych kobiet preferuje indywidualne formy aktywności.

 
REFERENCJE:
1. Czerwiński J. (red). Aktywność fizyczna potrzebą twórczego życia. Olsztyńska Szkoła Wyższa im. J. Rusieckiego, Olsztyn; 2004.
2. Umiastowska D. (red). Aktywność ruchowa ludzi w różnym wieku, Wydawnictwo promocyjne „Albatros”, Szczecin; 2002.
3. Kulik B, Latalski M. (red). Zdrowie publiczne, Czelej, Lublin; 2002.
4. Skrzypulec V, Drosdzol A, Ferensowicz J, Nowosielski K. Ocena wy¬branych aspektów życia psychicznego i seksualnego kobiet w okresie okołomenopauzalnym. Ginekol Prakt. 2003; 11: 23 -24.
5. Wojtczak A. Zdrowie publiczne wyzwaniem dla systemów zdrowia XXI wieku. PZWL, Warszawa; 2009.
6. WHO. Reducing Risk, Promoting Healthy Life. Technical Report Series 915. Geneva; 2002.
7. Rowinski R, Rosiak A. Aktywność ruchowa bielańskich seniorek w ba¬daniach kwestionariuszem Seven – Day Recall PA. Post Rehabil. 2010; 1: 59–65.
8. Bigosińska M, Żelasko K, Szyguła Z. Ocena zachowań zdrowotnych młodych kobiet – studentek PWSZ w Nowym Sączu – żywienie i ak¬tywność fizyczna. Med Sportiva Pract. 2011; 12(4): 99 – 105.
9. Król K, Maszorek – Szymala A. Aktywność ruchowa dojrzałych kobiet – moda czy konieczność. Wychow Fiz Zdr. 2010; 1: 30 -33.
10. Miązek U. Aktywność fizyczna w stylu życia studentek krakowskich uczelni, Wychow Fiz Zdr. 2005; 3: 12–19.
11. Komunikat Badań CBOS. Aktywność fizyczna Polaków. Warszawa; 2013.
12. Bergier B, Stępień E, Niźnikowska E, Bergier J. Aktywność fizyczna kobiet i mężczyzn studiujących w Państwowej Szkole Wyższej w Białej Podlaskiej. Med Og Nauk Zdr. 2014; 20(2): 166–170.
13. Bergier J, Bergier B, Soroka A, Kubińska Z. Aktywność fizyczna pie¬lęgniarek z uwzględnieniem ich wieku. Med Og Nauk Zdr. 2010; 16(4): 595–605.
14. Wasilewicz S, Napierała M, Cieślicka M, Muszkieta R, Zukow W, Bartik P. Aktywność fizyczna kobiet z klubu kobiet aktywnych w Świeciu. J Health Sci. 2013; 3(16): 135–146.
15. Puciato D, Rozpara M, Mynarski W, Łoś A, Królikowska B. Aktywność fizyczna dorosłych mieszkańców Katowic a wybrane uwarunkowania zawodowe i społeczno-ekonomiczne. Med Pr. 2013; 64(5): 649–657.
16. Biernat E. Aktywność fizyczna w życiu współczesnego człowieka. e¬-Wydawnictwo NCBKF, 2014: 1–4.
17. Nowak P. Związki deklarowanej aktywności i sprawności fizycznej z samooceną dobrostanu psychicznego u maturzystów. Med Og Nauk Zdr. 2012; 18(4): 361–365.
18. Kózka M, Prażmowska B, Dziedzic M, i wsp.: Styl życia kobiet w okresie menopauzalnym – badania wstępne. Prz Med Uniwersytetu Rzeszow-skiego i Narodowego Instytutu Leków w Warszawie Rzeszów 2013; 4: 61–74.
19. Drygas W, Kwaśniewska M, Szcześniewska D, i wsp. Ocena pozio¬mu aktywności fizycznej dorosłej populacji Polski. Wyniki Programu WOBASZ. Kardiol Pol. 2005; 63(supl. 4): 636–640.
20. Zagroba M, Kulikowska A, Marcysiak M, i wsp. Aktywność fizyczna pielęgniarek. Probl Pielęg. 2010; 18(3): 329–336.
21. Palica D, Lisek P. Ocena komponentów somatycznych aktywności ruchowej kobiet polskich w wieku 25–40 lat. Wychow Fiz Zdr. 2007; 1: 13–16.
22. http://thinktank4sport.com/htdocs/files/RAPORT_SPORT_KOBIET.pdf.
23. Duda B. Charakterystyka aktywności fizycznej osób dorosłych. Med Sport. 2006; 6(6): 22: 329 – 332.
24. Wilk B, Walentukiewicz A, Fall – Ławryniuk M. Aktywność fizyczna w świadomości i sposobie życia kobiet – uczestniczek klubów fitness w Trójmieście. Now Lek. 2003; 72: 108 – 110.
25. http//ec.europa/sport/library/documents/c1/eu-physical-guideli¬nes-2008_pl.pdf.
26. Słopiecka A, Kamusińska E. Formy wypoczynku preferowane przez kobiety. Med Og Nauk Zdr. 2012; 18(1): 1–7.
27. Rowinski R, Rosiak A: Aktywność ruchowa bielańskich seniorek w ba¬daniach kwestionariuszem Seven – Day Recall PA. Post Rehabil. 2010; 1: 59–65.
eISSN:2084-4905
ISSN:2083-4543