6
MNiSW
58.21
ICV
PRACA POGLĄDOWA
 
 

Wpływ sztuk walki na zdrowie

Katarzyna Smoleń 1  ,  
 
1
Instytut Medycyny Wsi w Lublinie
MONZ 2017;23(1):13–15
SŁOWA KLUCZOWE:
STRESZCZENIE ARTYKUŁU:
Wprowadzenie i cel pracy:
Aktywność ruchowa kształtuje sprawność i wytrzymałość, co korzystnie wpływa na wydajność pracy umysłowej i fizycznej oraz na codzienne funkcjonowanie organizmu.

Opis stanu wiedzy.:
Wyniki dotychczas przeprowadzonych badań ujawniły, że jednym z kluczowych czynników wpływających na decyzję o uprawianiu sztuki czy sportu walki był aspekt związany z poprawą zdrowia i uzyskaniem wysokiej sprawności fizycznej. Z badań Weinberga, Stabourna i Jacksona wynika, że karatecy to osoby charakteryzujące się niskim napięciem nerwowym, pewnością siebie, małym lękiem, spokojem i poczuciem bezpieczeństwa. Zdaniem Miłkowskiego samoobrona zwiększa poczucie pewności siebie, pomaga kontrolować emocje, opanowywać gniew, strach.

Podsumowanie:
Sztuki walki wyrabiają w ćwiczących spokój, pewność siebie i odporność psychiczną. Uczą pokonywać strach, kształcą odwagę i waleczność. Co więcej, mogą także prowadzić do eliminacji innych negatywnych emocji – „długotrwały, intensywny trening rozładowuje napięcie fizyczne i psychiczne, osłabia agresję”. Praktyka sztuk walki rozwija uważność i gotowość do natychmiastowego działania – stan czujności, utrzymywanie uwagi oraz świadomość otoczenia. Dzięki treningowi budoka staje się silniejszy, a „świadomość własnej siły fizycznej i moralnej czyni człowieka lepszym w życiu rodzinnym i społecznym”.

:




AUTOR DO KORESPONDENCJI:
Katarzyna Smoleń   
Instytut Medycyny Wsi w Lublinie
 
REFERENCJE:
1. Litwiniuk A. Motywy uczestnictwa w sporcie wyczynowym. W: Ber¬gier J (red.). Kultura fizyczna dzieci i młodzieży. Biała Podlaska; 1997: 120–123.
2. Litwiniuk A. Uczestnictwo byłych sportowców w „sporcie dla wszyst¬kich”. Rocznik Naukowy AWF. Warszawa; 1998; 37: 315–336.
3. Litwiniuk A, Cynarski WJ. Motywy uczestnictwa w wybranych sportach i sztukach walki. IRK-MC; 2001; 2: 242–244.
4. Knapik A i wsp. Znaczenie aktywności ruchowej w profilaktyce zdro¬wotnej. Zdr Publ. 2004; 3: 331–337.
5. Łoś-Rychalska E, Pedek K. Analiza czynników kształtujących aktyw¬ność fizyczną dzieci i młodzieży. Pediatr Pol. 2006; 2: 94–100.
6. Sikorski W, Tokarski S. Budo – japońskie sztuki walki. Szczecin, 1988.
7. Draeger DF. The Martial Arts and Ways of Japan. Classical Budo. New York–Tōkyō, 1996.
8. Matsunaga H, i wsp. Budō: The Martial Ways of Japan. Tokyo, 2009.
9. Raczkowski K. Sztuka walki i samoobrony. Warszawa, 2008, s. 47.
10. http://www.pjac.uj.edu.pl/documents/30601109/46899148/2_cynar¬ski_31_(54).pdfz (dostęp: 29.01.2017).
11. Tokarski S. Sztuki walki. Ruchowe formy ekspresji filozofii Wschodu. Glob. Szczecin; 1989.
12. https://pl.wikipedia.org/wiki/Sztuki_walki (dostęp: 29.01.2017).
13. Cynarski WJ. Sztuki walki budo w kulturze Zachodu. Wydawnictwo Wyższej Szkoły Pedagogicznej. Rzeszów, 2000: 52, 83.
14. Piwowarski J. Rozwój osobowości jako przyczynek do konstrukcji autonomicznego systemu bezpieczeństwa. Zeszyt Problemowy. Nauka – Praktyka – Refleksje. 2011; 2: 31.
15. Yamamoto K. Tajemnice strategii. Heihō okugisho. Bydgoszcz; 2008: 110.
16. Miłkowski J. Karate. Wydawnictwo MON. Warszawa; 1983.
17. Weinberg RS, Stabourne TG, Jackson A. Effects of visuo – motor be¬havior rehearsal on state – trait anxiety and performance: Is practice important? J Sport Behaviour. 1982; 4: 228–238.
18. Kalina RM. Teoria sportów walki. Warszawa; 2000.
19. Oyata TS, Ryu-Te No Michi. Klasyczna sztuka walki z Okinawy. War¬szawa; 2001: 85.
20. Piwowarski, J. Samodoskonalenie i bezpieczeństwo w samurajskim Kodeksie Bushido. Collegium Columbinum; Kraków; 2011.
21. Cynarski WJ, Ďuriček M. Symbolika wschodnioazjatyckich sztuk walki. Przegląd Naukowy Instytutu Wychowania Fizycznego i Zdrowotnego. Wyd. UR. Rzeszów; 2001; 2: 167–175.
22. Cynarski WJ. Teoria i praktyka dalekowschodnich sztuk walki w per¬spektywie europejskiej Wyd. UR. Rzeszów; 2004.
23. Cynarski WJ. Wychowanie fizyczne przez dalekowschodnie sztuki wal¬ki. W: Bergier J, Litwiniuk S (red.). Kultura fizyczna dzieci i młodzieży. IWFiS, PTNKF. Biała Podlaska; 1997: 63–68.
24. Sterkowicz S. Motywacja kobiet i mężczyzn uprawiających judo. Rocznik Naukowy AW, Kraków; 1993; 26: 43–55.
25. Bogdał DR, Syska JR. Wiek, wykształcenie i staż treningowy jako czynniki różnicujące główne motywy uprawiania karate. Wychowanie Fizyczne i Sport. 2002; 46: 387–395.
26. Lickiewicz J. Psychologiczne aspekty samoobrony kobiet. W: Gwoź¬dzicka-Piotrowska M. Zduniak A (red.). Edukacja w społeczeństwie „ryzyka”. Wydawnictwo Wyższej Szkoły Bezpieczeństwa. Poznań; 2006; 1: 55– 62.
27. Gwardyński R. Judo jako środek działania w kształtowaniu psychosoma¬tycznym policjantów. W: Kalina RM, Jagiełło W (red.). Wychowawcze i utylitarne aspekty sportów walki. Warszawa; 2000: 58.
28. Yamatsuta S. Podstawy iaido. Bydgoszcz, 2012.
eISSN:2084-4905
ISSN:2083-4543