PRACA POGLĄDOWA
Opieka zorientowana na osobę jako narzędzie poprawy jakości i powstrzymania wzrostu kosztów opieki zdrowotnej
 
Więcej
Ukryj
1
Wydział Zarządzania, Społeczna Akademia Nauk, Łódź, Polska
2
Wydział Lekarski, Warszawski Uniwersytet Medyczny, Warszawa, Polska
3
Wydział Nauk o Zdrowiu, Uniwersytet Medyczny im. Karola Marcinkowskiego, Poznań, Polska
AUTOR DO KORESPONDENCJI
Dariusz Czaprowski   

Wydział Nauk o Zdrowiu, Uniwersytet Medyczny im. Karola Marcinkowskiego, 28 Czerwca 1956 r, 61-701, Poznań, Polska
 
Med Og Nauk Zdr. 2020;26(2):129–133
 
SŁOWA KLUCZOWE
DZIEDZINY
STRESZCZENIE ARTYKUŁU
Wprowadzenie i cel pracy:
W ostatnim czasie w krajach zachodnich duże uznanie zyskało nowe podejście do leczenia i opieki nad pacjentem, nazywane opieką zorientowaną na osobę (OZO). W Polsce podejście to nie jest szerzej znane, pomimo iż wykazano jego pozytywne rezultaty zarówno w zakresie poprawy jakości leczenia, rehabilitacji i opieki, jak i ograniczenia kosztów. Celem pracy jest przedstawienie definicji opieki zorientowanej na osobę, wykazanie istotnych różnic pomiędzy rozmaitymi rodzajami opieki oraz wskazanie charakterystycznego dla OZO toku postępowania.

Opieka zorientowana na osobę:
Podstawowym elementem OZO jest ujmowanie pacjenta w szerokim kontekście, nie tylko widzenie go przez pryzmat jego choroby, ale przede wszystkim postrzeganie go jako osoby ze wszystkimi jej możliwościami i ograniczeniami. Słowo „pacjent” kojarzy się z uprzedmiotawianiem danej osoby i redukowaniem jej do odbiorcy usług medycznych. OZO oznacza odejście od modelu, w którym pacjent jest pasywnym celem interwencji medycznej, na rzecz modelu zakładającego bardziej partnerskie ustalenia i traktowanie pacjenta jako osoby aktywnie uczestniczącej we własnej opiece i procesie podejmowania decyzji. Współtworzenie partnerstwa między pacjentem, jego rodziną a pracownikami ochrony zdrowia jest podstawowym elementem OZO. Podejście to jest oparte na trzech filarach: partnerstwie, narracji pacjenta i dokumentacji.

Podsumowanie:
Opieka zorientowana na osobę może służyć poprawie jakości usług dostarczanych przez ochronę zdrowia. Podejście to ma również znaczny potencjał powstrzymania wzrostu kosztów opieki zdrowotnej dzięki lepszemu wykorzystaniu zasobów pacjenta i jego sieci społecznej oraz stworzeniu synergii ze wsparciem proponowanym przez system ochrony zdrowia.


Introduction and Objective:
Recently in Western countries, a new approach to treatment and patient care, called personcentred care (PCC), has gained recognition. In Poland, this approach is not widely known despite its positive results demonstrated in terms of improving the quality of treatment, rehabilitation and care, as well as reducing costs. The aim of the study is presentation of the definition of PCC, and significant differences between diverse types of care, as well as indication of the fundamental routines of PCC.

Person-centreed care:
The fundamental element of PCC is seeing a patient in a broad context, not only through the prism of the illness, but above all perceiving this patient as a person with all capabilities and limitations. The word „patient” tends to objectify and reduce a person to a recipient of medical services. PCC means a departure from the model in which a patient is a passive subject of medical intervention, towards the model where a contractual agreement is made involving the patient as an active partner in own care and the decision-making process. Co-creation of a partnership between the patient, his/her family, and health care professionals is an essential element of PCC. This approach is based on three pillars: partnership, patient narration and documentation.

Summary:
Person-centred care can improve the quality of services provided by healthcare. This approach also presents significant potential in cost containment by better use of the patient›s resources and his/her social network, as well as by creating synergies with support proposed by the healthcare system.

 
REFERENCJE (15)
1.
Horrell J, Lloyd H, Sugavanam T, Close J, Byng R. Creating and facilitating change for Person-Centred Coordinated Care (P3C): The development of the Organisational Change Tool (P3C-OCT). Health Expect. 2018; 21(2): 448–456. https://doi.org/10.111 /hex.12631.
 
2.
Ahmad N, Ellins J, Krelle H, Lawrie M. Person-centred care: From ideas to action. Health Foundation, 2014.
 
3.
Olsson LE, Hansson E, Ekman I, Karlsson J. A cost-effectiveness study of a patient-centred integrated care pathway. J Adv Nurs. 2009; 65(8): 1626–1635. https://doi.org/10.1111/j.1365....
 
4.
Feldthusen C, Grimby-Ekman A, Forsblad-d’Elia, H, Jacobsson L, Mannerkorpi K. Explanatory factors and predictors of fatigue in persons with rheumatoid arthritis: A longitudinal study. J Rehabil Med. 2016; 48(5): 469–476. https://doi.org/10.2340/165019....
 
5.
Brännström M, Boman K. Effects of person-centred and integrated chronic heart failure and palliative home care. PREFER: A randomized controlled study: PREFER: a randomized controlled study. Eur J Heart Fail. 2014; 16(10): 1142–1151. https://doi.org/10.1002/ejhf.1....
 
6.
Fossey J, Ballard C, Juszczak E, James I, Alder N, Jacoby R, et al. Effect of enhanced psychosocial care on antipsychotic use in nursing home residents with severe dementia: Cluster randomised trial. BMJ. 2016; 332(7544): 756–761. https://doi.or /10.1136/bmj.38782.575868.7C.
 
7.
Edvardsson D, Sandman PO, Borell L. Implementing national guidelines for person-centered care of people with dementia in residential aged care: Effects on perceived person-centeredness, staff strain, and stress of conscience. Int Psychogeriatr. 2014; 26(7): 1171–1179. https://doi.org/10.1017/S10416....
 
8.
Arvidsdotter T, Marklund B, Taft C, Kylén S. Quality of life, sense of coherence and experiences with three different treatments in patients with psychological distress in primary care: A mixed-methods study. BMC Complement Altern Med. 2015; 15(1): 132. https://doi.org/10.1186/s12906....
 
9.
Thompson DR, Clark AM. Cardiac rehabilitation: Into the future. Heart. 2009; 95(23): 1897–1900. https://doi.org/10.1136/hrt.20....
 
10.
Clark AM, Hartling L, Vandermeer B, Lissel SL, McAlister FA. Secondary prevention programmes for coronary heart disease: A meta-regression showing the merits of shorter, generalist, primary care-based interventions. Eur J Cardiovasc Prev Rehabil. 2007; 14(4): 538–546. https://doi.org/10.1097/HJR.0b....
 
11.
Ekman I, Swedberg K, Taft C, Lindseth A, Norberg A, Brink E, et al. Person-Centered Care – Ready for Prime Time. Eur J Cardiovasc Nurs. 2011; 10(4): 248–251. https://doi.org/10.1016/j.ejcn....
 
12.
Ekman I, Hedman H, Swedberg K, Wallengren C. Commentary: Swedish initiative on person centred care. BMJ. 2015; 350: h160–h160. https://doi.org/10.1136/bmj.h1....
 
13.
Britten N, Moore L, Lydahl D, Naldemirci O, Elam M, Wolf A. Elaboration of the Gothenburg model of person-centred care. Health Expect. 2017; 20(3): 407–418. https://doi.org/10.1111/hex.12....
 
14.
Institute of Medicine. (2001). Crossing the Quality Chasm: A New Health System for the 21st Century. Retrieved from http://www.nationalacademies.o...
 
15.
Barry MJ, Edgman-Levitan S. Shared Decision Making – The Pinnacle of Patient-Centered Care. N Engl J Med. 2012; 366(9); 780–781. https://doi.org/10.1056/NEJMp1....
 
eISSN:2084-4905
ISSN:2083-4543