6
MNiSW
58.21
ICV
PRACA POGLĄDOWA
 
 

Przemoc domowa wobec kobiet

 
1
Katedra i Klinika Ginekologii i Endokrynologii Ginekologicznej, Uniwersytet Medyczny, Lublin
2
Ośrodek Kształcenia Podyplomowego Pielęgniarek i Położnych, Radomski Szpital Specjalistyczny im. dr Tytusa Chałubińskiego w Radomiu
3
Samodzielna Pracownia Umiejętności Położniczych, Uniwersytet Medyczny, Lublin
MONZ 2015;21(4):408–413
SŁOWA KLUCZOWE:
STRESZCZENIE ARTYKUŁU:
[b]Wprowadzenie. [/b]W każdej społeczności na świecie żyją kobiety, które doświadczyły w swoim życiu aktów przemocy. Media dość często przekazują informacje o nich, niekiedy jednak zbyt późno, czyli w sytuacji, gdy doszło już do utraty życia czy zdrowia. [b]Cel pracy. [/b]Ukazanie zjawiska przemocy domowej wobec kobiet jako wciąż aktualnego, trudnego do zdiagnozowania i rozwiązania problemu. [b]Skrócony opis stanu wiedzy.[/b] Przemoc domowa wobec kobiet nie może być niedostrzegana. W opracowaniu zdefiniowano pojęcia: przemoc, przemoc w rodzinie i przemoc wobec kobiet. Omówiono zakres i formy przemocy oraz skalę zjawiska w Polsce, stwierdzając, że jest trudne do oszacowania. Podkreślono, iż przemoc najczęściej odbywa się w zamkniętym kręgu rodziny, czyli bez świadków. Omówiono rolę pracowników medycznych, w tym pielęgniarek i położnych, w profilaktyce przemocy i identyfikowaniu kobiet krzywdzonych. [b]Podsumowanie.[/b] Istnieje potrzeba opracowania skuteczniejszych programów prewencyjnych, aktualizacji wiedzy i większego zaangażowania pracowników medycznych (również pielęgniarek i położnych) wobec zmieniających się rozwiązań prawnych. Skuteczne przeciwdziałanie, także rozwiązywanie problemu przemocy domowej wobec kobiet, wymaga korzystania z różnych obszarów wiedzy i umiejętności. Konieczna jest zatem współpraca zespołów interdyscyplinarnych, tj. przedstawicieli służb, instytucji i organizacji wchodzących w ich skład.
eISSN:2084-4905
ISSN:2083-4543