6
MNiSW
58.21
ICV
PRACA POGLĄDOWA
 
 

Jersinioza – nowe wyzwanie współczesnej medycyny

 
1
Koło Naukowe przy Katedrze i Zakładzie Epidemiologii, Uniwersytet Medyczny w Lublinie
2
Katedra i Zakład Epidemiologii, Uniwersytet Medyczny w Lublinie
MONZ 2012;18(3):257–260
SŁOWA KLUCZOWE:
STRESZCZENIE ARTYKUŁU:
[i]Yersinia enterocolitica[/i] jest stosunkowo niedawno poznanym patogenem. Pierwsze szczepy wyizolowano w latach 60. XX wieku (dla porównania bakterie [i]Salmonella spp[/i]. wykryto już w latach 80. XIX wieku), natomiast 20 lat później dowiedziono jej zdolności chorobotwórczych. Nazwa Yersinia pochodzi od nazwiska odkrywcy patogenu, bakteriologa Aleksandra Yersina. Należy do Gram ujemnych ziarniniako-przecinkowców. Wyróżnia się 6 biotypów oraz 57 serotypów. Najczęściej spotykanym serotypem jest serotyp O:3. Celem pracy było zwrócenie uwagi lekarzy, a szczególnie lekarzy rodzinnych, na występowanie zakażenia [i]Yersinia enterocolitica[/i] w populacji polskiej. Przeanalizowano 40 pozycji bibliograficznych. Okres inkubacji zakażenia waha się od 1 do 11 dni. Objawy choroby, takie jak bóle brzucha, wymioty czy biegunki, są mało swoiste i mogą imitować zatrucie pokarmowe wywołane [i]E. coli[/i], nietolerancję laktozy lub zapalenie wyrostka robaczkowego. Diagnostyka obejmuje wykonanie posiewu, badanie serologiczne oraz badanie endoskopowe z pobraniem wycinków. Badanie endoskopowe pozwoli na jednoznaczne odróżnienie jersiniozy od choroby Leśniowskiego-Crohna. Typowym dla nieswoistego zapalenia jelit jest zajęcie całej grubości ściany przewodu pokarmowego, podczas gdy przy infekcji Yersinia enterocolitica zmiany umiejscowione są wyłącznie w błonie śluzowej. W leczeniu infekcji stosuje się antybiotykoterapię dobraną do przebiegu klinicznego infekcji.
eISSN:2084-4905
ISSN:2083-4543