6
MNiSW
58.21
ICV
PRACA POGLĄDOWA
 
 

Zasady tworzenia programów profilaktycznych

 
1
Studentka Zdrowia Publicznego I roku studiów IIº, Wydziału Pielęgniarstwa i Nauk o Zdrowiu, Uniwersytetu Medycznego w Lublinie
MONZ 2012;18(1):55–58
SŁOWA KLUCZOWE:
STRESZCZENIE ARTYKUŁU:
Wprowadzenie: Rozwój cywilizacyjny, jak i postęp techniczny niesie za sobą nowe wyzwania dla nauk z zakresu zdrowia, choroby i medycyny. Choroby cywilizacyjne, które dotykają populację, zmusiły do wypracowania zachowań prowadzących do ograniczenia występowania tego rodzaju zagrożeń. Zachowania te określane są mianem profilaktyki. Termin ten jest powszechnie stosowany w dziedzinie zdrowia i nabiera coraz większego znaczenia w świadomości społeczeństwa. Programy profilaktyczne stają się narzędziem poprawy stanu zdrowia i poziomu wiedzy społeczności oraz zapobiegania chorobom. Cel pracy: Przedstawienie zasad tworzenia populacyjnych programów profilaktycznych. Skrócony opis stanu wiedzy: Programy profilaktyczne stanowią podłoże do poprawy stanu zdrowia populacji. Odgrywają znaczną rolę w kształtowaniu zdrowia społeczeństwa. Bardzo ważne jest odpowiednie przygotowanie pod względem merytorycznym programu oraz rzetelny dobór grupy docelowej. W artykule przedstawiono zasady tworzenia programów profilaktycznych wykorzystywanych w celu poprawy stanu zdrowia społeczeństwa. Podsumowanie: Tworzenie programu jest żmudnym zadaniem, które jednak może przynieść wiele korzyści społecznych związanych ze zdrowiem i jego poprawą. Poprawa ta powinna obejmować także jakość życia osób biorących udział progra- mie profilaktycznym. Dobór grupy docelowej programu, jak i problemu zdrowotnego należy poprzedzić badaniami oraz wywiadem środowiskowym. Bardzo ważną kwestią jest to, by opracowanie i realizacja programu zdrowotnego podlegały ocenie i ciągłej ewaluacji, które umożliwiają odkrycie i eliminację błędów, a także doskonalenie programu.
eISSN:2084-4905
ISSN:2083-4543