PRACA POGLĄDOWA
Wypalenie zawodowe wśród pracowników warsztatów terapii zajęciowej
 
Więcej
Ukryj
1
Medical University of Lublin
2
Instytut Medycyny Wsi im. W. Chodźki w Lublinie
3
Praktyka Lekarza Rodzinnego FAMILMED Lublin
4
Kolegium Lekarzy Rodzinnych w Polsce
5
University of Lublin
6
TMJ NZOZ SEMPER
AUTOR DO KORESPONDENCJI
Ewa Anna Rudnicka-Drożak   

Medical University of Lublin, ul. Langiewicza 6A, 20-032 Lublin, Polska
 
Med Og Nauk Zdr. 2018;24(2):89–91
SŁOWA KLUCZOWE
DZIEDZINY
STRESZCZENIE ARTYKUŁU
Wprowadzenie i cel pracy:
Praca zawodowa odgrywa bardzo ważną rolę w życiu każdego człowieka, jest wyznacznikiem jego pozycji społecznej, standardu materialnego, jakości życia. Celem pracy jest próba przyjrzenia się, jak pracownicy warsztatów terapii zajęciowej oceniają własną skuteczność i wypalenie zawodowe.

Opis stanu wiedzy:
Praca – oprócz korzyści, jakie przynosi współczesnemu człowiekowi – często niesie również stres czy wypalenie zawodowe. Szczególnym ryzykiem stwarzającym możliwość wystąpienia tych negatywnych zjawisk obarczeni są pracownicy wykonujący tzw. zawody pomocowe, pozostające w służbie drugiemu człowiekowi. Profesjonaliści z zakresu pomocy, tacy jak: terapeuci zajęciowi, instruktorzy terapii zajęciowej, psycholodzy, pielęgniarki, fizjoterapeuci, pracownicy socjalni, wykonują swoją pracę na rzecz osób znajdujących się w trudnych sytuacjach życiowych, potrzebujących pomoc i wsparcia, co stanowi dla nich znaczne obciążenie psychofizyczne, jak i somatyczne oraz może przekładać się ujemnie na jakość ich życia i w efekcie prowadzić do wypalenia zawodowego.

Podsumowanie:
Warsztaty terapii zajęciowej to placówki, w których pracują wszyscy ww. specjaliści z zakresu pomocy. Aktualnie zatrudnionych jest w nich ok. 10 tys. osób; jest to praca trudna, stresująca oraz odpowiedzialna, może prowadzić do wypalenia zawodowego. Poczucie własnej skuteczności stanowi ważny element wpływający na funkcjonowanie zawodowe pracowników.


Introduction:
Work plays a very important role in the life of every human being. It is a determinant of social position, material standards and quality of life.

Objective::
To determine how occupational therapists evaluate their own effectiveness and burnout.

Brief description of the state of knowledge:
Working alongside the benefits it brings to modern man, work also often brings stress or burnout. The special risk posed by the possibility of these negative phenomena is attributed to the employees of the so-called aid professions remaining in service to the other person. Therapists, such as a whole range of occupational therapists, psychologists, nurses, physiotherapists, social workers, perform their work in difficult situations for people in need of help and support. This entails considerable psychophysical and somatic burden which can negatively affect the quality of their lives and lead to professional burnout.

Summing-up:
Occupational therapy workshops (OTW) are the facilities where all the aforementioned specialists in the field of assistance are employed. At present, there are about 10,000 people working in OTW. The work is difficult, stressful and responsible, and can lead to professional burnout.

 
REFERENCJE (10)
1.
Ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i społecz¬nej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 roku poz. 2046 z późn. zm.).
 
2.
Rozporządzenie Ministra Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej z dnia 25 marca roku w sprawie warsztatów terapii zajęciowej (Dz.U. z 2004 roku Nr 63).
 
3.
Svetskova O, Svecena K, Formankova P. Czy terapia zajęciowa jest istotna w procesie rehabilitacji. Niepełnosprawność – zagadnienia, problemy, rozwiązania. 2014; 3: p. 81–102.
 
4.
Szmaus-Jackowska A. Zróżnicowanie poczucia jakości życia pracowników warsztatów terapii zajęciowej. W: Liberska H, Malina A, Suwalska-Bancewicz D (red.). Współcześni ludzie wobec wyzwań i zagrożeń XXI wieku. Warszawa: Difin; 2014: 274–287.
 
5.
Ogińska-Bulik N. Stres zawodowy w zawodach usług społecznych. Źródła – Konsekwencje – Zapobieganie. Warszawa: Difin; 2006: 57–62.
 
6.
Maslach Ch. Wypalenie – w perspektywie wielowymiarowej. W: Sęk H (red.). Wypalenie zawodowe. Przyczyny i zapobieganie. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN; 2010: 13–31.
 
7.
Maslach Ch, Leiter M. Early predictors of job burnout and engagement. Journal of Applied Psychology 2008; 3: 498–512.
 
8.
Chirkowska-Smolak T. Organizacyjne czynniki wypalenia zawodowe¬go. Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny 2009; 10(4): 257–272.
 
9.
Nowak-Starz G, Kozak B, Zdziebło K. Wpływ stresu zawodowego związanego z pracą zawodową na występowanie zespołu wypalenia zawodowego u pielęgniarek pracujących w oddziałach zabiegowych i zachowawczych. Studia Medyczne 2013; 29(1): 15–21.
 
10.
Sapilak BJ. Wypalenie zawodowe personelu medycznego. W: Steciwko A, Mastalerz-Migas A. Stres oraz wypalenie zawodowe. Jak rozpoznawać, zapobiegać, leczyć. Wrocław: Urban & Partner Sp. z o.o.; 2012: 47–59.
 
eISSN:2084-4905
ISSN:2083-4543