6
MNiSW
58.21
ICV
PRACA POGLĄDOWA
 
 

Choroba wrzodowa jako jednostka psychosomatyczna

 
1
Studenckie Koło Naukowe przy Klinice i Katedrze Chorób Wewnętrznych Uniwersytetu Medycznego w Lublinie
2
Klinika i Katedra Chorób Wewnętrznych Uniwersytetu Medycznego w Lublinie
MONZ 2012;18(4):330–333
SŁOWA KLUCZOWE:
STRESZCZENIE ARTYKUŁU:
Pojęcie „psychosomatyki”, zostało wprowadzone do użycia w pierwszej połowie XIX wieku. Aktualnie obowiązująca klasyfikacja DSM-IV (Międzynarodowa klasyfikacja Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego) traktuje zaburzenia psychosomatyczne jako skutek działania bodźców psychologicznych, które są czasowo powiązane z pierwszymi objawami lub zaostrzeniem choroby psychosomatycznej. Główną przyczyną choroby wrzodowej jest nieleczona infekcja [i]Helicobacter pylori[/i]. Uważa się, że przyjmowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych może przyczynić się do postępu zmian chorobowych. Celem pracy była analiza udziału emocji, osobowości, stresu w patogenezie choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy. Mówiąc o patogenezie choroby wrzodowej i dwunastnicy nie można jednak pominąć wypływu czynników psychologicznych. Wprawdzie pojedyncza sytuacja stresowa nie spowoduje trwałych zmian organicznych, ale długotrwała ekspozycja na stresor może skutkować rozwojem choroby wrzodowej. Nawet 30% do 65% wrzodów żołądka i dwunastnicy jest spowodowanych stresem. Do choroby wrzodowej predysponuje typ „D” osobowości, charakteryzujący się zaburzonym funkcjonowaniem społecznym oraz trudnościami w wyrażaniu emocji. W związku z tym, iż choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy jest zaburzeniem o podłożu psychicznym, w terapii nie powinno zapominać się o pomocy psychologicznej. Pacjenci powinni uczęszczać na spotkania z psychoterapeutą w celu poznania i nauczenia się sposobów radzenia sobie ze stresem.
eISSN:2084-4905
ISSN:2083-4543