6
MNiSW
58.21
ICV
PRACA ORYGINALNA
 
 

Zespół Mallory’ego-Weissa

 
1
Katedra i Klinika Chorób Wewnętrznych, Uniwersytet Medyczny w Lublinie
2
Katedra i Klinika Położnictwa i Patologii Ciąży, Uniwersytet Medyczny w Lublinie
MONZ 2013;19(3):219–223
SŁOWA KLUCZOWE:
STRESZCZENIE ARTYKUŁU:
Wprowadzenie i cel pracy: W pracy przedstawiono najważniejsze informacje dotyczące klinicznego aspektu częstości występowania, objawów klinicznych, powikłań, diagnostyki oraz skuteczności leczenia w zespole Mallory’ego-Weissa, w oparciu o przegląd najnowszego dostępnego piśmiennictwa. Celem niniejszej publikacji jest zaprezentowanie kluczowych informacji dotyczących postępowania diagnostyczno-terapeutycznego w zespole Mallory’ego-Weissa. Skrócony opis stanu wiedzy: Zespół Mallory’ego-Weissa charakteryzuje się w obrazie gastroskopowym podłużnymi ranami szarpanymi błony śluzowej, zlokalizowanymi w dystalnej części przełyku i/lub proksymalnej części żołądka. Podłużne pęknięcia błony śluzowej przełyku powstają zwykle na skutek wymiotów. Do najczęstszych przyczyn wymiotów zalicza się m.in.: infekcje żołądkowo-jelitowe, kamicę żółciową, zapalenie pęcherzyka żółciowego, niedrożność przewodu pokarmowego, bulimię. Ból nadbrzusza jest głównym objawem zespołu Mallory’ego-Weissa, któremu mogą towarzyszyć m.in. krwawe wymioty oraz ból w klatce piersiowej. Zespół Mallory’ego-Weissa stanowi 15% przypadków krwawień z górnego odcinka przewodu pokarmowego; może stać się przyczyną silnego krwotoku, z koniecznością pilnych interwencji medycznych. Podsumowanie: Pomimo iż w większości przypadków krwawienia ustępują samoistnie, to odpowiednie postępowanie z chorymi skutkuje skróceniem czasu hospitalizacji, poprawą rokowania oraz istotnym zmniejszeniem kosztów leczenia. W postępowaniu terapeutycznym należy przede wszystkim uwzględnić włączenie leczenia przyczyn wymiotów, zastosować leki przeciwwymiotne, inhibitory pompy protonowej oraz wykonać endoskopię, używając jednej z dostępnych metod endoskopowego hamowania krwawienia górnego odcinka przewodu pokarmowego.

Introduction and purpose: This study presents the most important information relating to the clinical aspect of the incidence frequency, clinical symptoms, complications, diagnosis and effectiveness of treatment in the Mallory-Weiss syndrome, based on a review of the latest literature.. The aim of this study is to present the main information concerning the diagnostic-therapeutic procedures in Mallory-Weiss syndrome. Summary of the state of knowledge: Mallory-Weiss syndrome is characterized in the gastroscopy image by elongated yank injuries of the mucous membrane which is located in the distal oesophagus and / or the proximal part of the stomach. Elongated cracks (bursts) of the oesophagus mucous membrane, usually caused by vomiting. The most common reasons for vomiting are, among others: gastrointestinal infections, gallstones, cholecystitis, uraemic syndrome, obstruction of the gastrointestinal tract, bulimia. Abdominal pain is the main symptom of the Mallory-Weiss syndrome, which can be accompanied with bloody vomiting and pain in the chest. Mallory-Weiss syndrome makes up 15% of cases of bleeding from the upper gastrointestinal tract, which can cause severe bleeding with the need for urgent medical interventions. Summary: Although bleeding retreats spontaneously in most of cases, thus the appropriate dealing with patients results in a shorter time of hospitalization, more favourable progosis, and significant reduction of treatment costs. In the therapeutic treatment, one should take into consideration adding treatment of the causes of vomiting, apply antiemetics, proton pump inhibitors, and perform endoscopy using one of the available methods of endoscope inhibition of bleeding in the upper gastrointestinal tract. Key words: Mallory-Weiss syndrome, gastrointestinal haemorrhage, vomiting
eISSN:2084-4905
ISSN:2083-4543