6
MNiSW
58.21
ICV
PRACA POGLĄDOWA
 
 

Środki ochrony roślin a zdrowie rolników – biomarkery oraz możliwości ich wykorzystania do ocen ekspozycji na pestycydy

 
1
Instytut Medycyny Wsi w Lublinie, Samodzielna Pracownia Biologii Molekularnej; Wyższa Szkoła Informatyki i Zarządzania w Rzeszowie, Katedra Zdrowia Publicznego
2
Instytut Medycyny Wsi w Lublinie, Samodzielna Pracownia Biologii Molekularnej
3
Instytut Medycyny Wsi w Lublinie, Samodzielna Pracownia Biologii Molekularnej; Instytutu Chemii i Techniki Jądrowej w Warszawie, Centrum Radiobiologii i Dozymetrii Biologicznej
4
Instytut Medycyny Wsi w Lublinie, Zakład Toksykologii
MONZ 2011;17(1):28–32
SŁOWA KLUCZOWE:
STRESZCZENIE ARTYKUŁU:
Pestycydy to substancje syntetyczne lub naturalne stosowane do zwalczania organizmów szkodliwych lub niepożądanych. Wśród obecnie stosowanych insektycydów najbardziej niebezpieczne, ze względu na ryzyko ostrych zatruć, są związki fosforoorganiczne. Jednak także długotrwała ekspozycja na toksyczne działanie pestycydów w najbliższym otoczeniu lub środowisku pracy niesie ze sobą ryzyko zdrowotne. Stopień narażenia środowiskowego i zawodowego na działanie insektycydów fosfoorganicznych może być monitorowany za pomocą biologicznych wskaźników oceniających ekspozycję, ryzyko zdrowotne czy osobniczą wrażliwość na toksyczne działanie tych pestycydów. Praca przedstawia najczęściej stosowane biomarkery wczesnych skutków biologicznych ekspozycji na pestycydy fosfoorganiczne, ze szczególnym naciskiem na genotoksyczne skutki powodowane narażeniem na te związki. Podsumowuje również możliwości i ograniczenia, jakie posiadają biomarkery wykorzystywane do oceny i identyfikacji ekspozycji środowiskowej/zawodowej na działanie pestycydów.
eISSN:2084-4905
ISSN:2083-4543