PRACA ORYGINALNA
Ocena częstości występowania objawów depresji w populacji osób powyżej 65. roku życia
 
Więcej
Ukryj
1
Wydział Nauk o Zdrowiu ATH w Bielsku-Białej
2
Zakład Żywienia Człowieka, Instytut Zdrowia Publicznego, Wydział Nauk o Zdrowiu, Uniwersytet Jagielloński Collegium Medicum
AUTOR DO KORESPONDENCJI
Beata Babiarczyk   

Wydział Nauk o Zdrowiu, ATH w Bielsku- -Białej, ul. Willowa 2, 43-309 Bielsko-Biała
 
Med Og Nauk Zdr. 2013;19(4):453–457
SŁOWA KLUCZOWE
STRESZCZENIE ARTYKUŁU
Postęp medycyny w zakresie leczenia i zapobiegania chorobom spowodował znaczący wzrost populacji osób starszych. W badaniach epidemiologicznych obserwuje się w tej populacji zwiększenie częstości występowania zaburzeń depresyjnych. Celem pracy jest ocena występowania objawów depresji w populacji osób starszych. Badanie przeprowadzane było w latach 2008–2010 w placówkach leczniczo-opiekuńczych na terenie powiatu bielskiego. Obejmowało ono osoby, które ukończyły 65 lat. Oparto go o kwestionariusz własnej konstrukcji, dotyczący sprawności funkcjonalnej i sytuacji zdrowotnej oraz o standaryzowane narzędzie badawcze (Geriatryczna Skala Oceny Depresji- GDS). U każdego badanego przeprowadzono także pomiary antropometryczne. W badaniach wzięły udział 202 osoby starsze. W badanej populacji zdecydowaną większość stanowiły kobiety, a średnia wieku badanych wynosiła 77,6±7,4 lat. Prawie wszyscy badani negowali picie alkoholu (88%) oraz palenie papierosów (94,1%). Średnia liczba chorób wynosiła u badanych 3,2±1,6. Średnie wartości testu GDS dla całej badanej populacji wynosiły 11,7±6,5 pkt. Brak nastroju depresyjnego stwierdzono u 45,6% badanych, lekkie objawy depresji u 43,6%, a ciężką depresję u 10,9% badanych. Płeć determinowała uzyskane wyniki. Analizując zakresy współczynnika masy ciała (BMI) stwierdzono, że jedynie 1/4 badanych posiadała BMI w granicach normy, natomiast zdecydowana większość przekraczała tę normę w różnym stopniu. Wykazano istotną statystycznie dodatnią zależność wyników GDS z płcią badanych, stanem cywilnym oraz z liczbą posiadanych chorób. Nie potwierdzono istotnej korelacji GDS z wynikami BMI. Depresja nie jest naturalnym elementem procesu starzenia się. Ocena przesiewowa występowania objawów depresyjnych powinna zawsze być elementem całościowej oceny geriatrycznej.

The progress of medicine in the fields of treatment and prevention of diseases has brought about a significantly increased population of elderly people. Epidemiological studies points out an increased incidence of late-life depression. The aim of the study was to assess the prevalence of depressive symptoms in the elderly population. The study was carried out between 2008–2010, in one medical and four care institutions in Bielsko-Biała district. The study involved people who were at least 65 years of age. It was based on a questionnaire, regarding the functional capacity and health status, and a standardized research tool (Geriatric Depression Scale – GDS). Anthropometric measurements were also carried out in each case. The study involved 202 elderly people. The great majority of the study population were women and the mean age was 77.6±7.4 years. Almost all respondents denied drinking alcohol (88%) and smoking (94.1%). The average number of diseases in subjects was 3.2±1.6. Mean values for the GDS test for the entire population were 11.7±6.5 points. No depressive mood was observed in 45.6% of respondents, minor depression in 43.6%, and severe depression in 10.9%. Gender determined the GDS results. Analyzing BMI (Body Mass Index) ranges, it was found that only one quarter of respondents had a BMI in the normal range, the great majority exceeded this standard to varying degrees. A statistically significant positive correlation with the GDS results was shown for gender, marital status and the number of diseases. Depression is not a natural part of the aging process. Screening assessment of depressive symptoms should always be a part of global geriatric assessment. Key words elderly, depression, GDS, morbidity
 
REFERENCJE (12)
1.
Główny Urząd Statystyczny: Prognoza ludności na lata 2008–2035. Dostępny w Internecie: http://www.stat.gov. pl/cps/rde/xbcr/gus/PUBL_L_ prognoza_ludnosci_na_ lata 2008_2035.pdf (dostęp: 2012–12–05).
 
2.
Wojtyniak B, Goryński P. Sytuacja zdrowotna ludności polski. Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego – Państwowy Zakład Higieny. Warszawa 2008. Dostępny w Internecie: http://www.pzh.gov.pl/ page/ fileadmin/ user_upload/PZH_Raport_2008. pdf. (dostęp: 2012–12–05).
 
3.
Tarnowski T. Depresje w wieku podeszłym – przyczyny i obraz kliniczny. Warszawa: Wyd. Instytutu Psychiatrii i Neurologii. 2005.
 
4.
Rosenthal RA. Nutritional concerns in the older surgical patients. J Amer Coll Surg 2004; 199: 785–791.
 
5.
Robertson RG. Zmniejszenie masy ciała u osoby starszej. W: Geriatria. Rosenthal T, Naughton B, Willams M (red.). Lublin: Czelej; 2009, 131–145.
 
6.
Borowiak E, Barylska A. Problemy seniorów przebywających w Domu Dziennego Pobytu wyzwaniem dla pielęgniarki. Probl Piel, 2007; 15: 1319.
 
7.
Turczyński J, Bilikiewicz A. Depresja u osób w podeszłym wieku. Psych Prakt Ogólnolek, 2002; 2: 99–108.
 
8.
Unsar S, Sut N. Depression and health status in elderly hospitalized patients with chronic illness. Arch Gerontol Geriatr, 2010; 50: 6–10.
 
9.
Vogelzangs N, Kritchevsky SB, Beekman ATF, Newman AB, Satterfield S, Simonsick EM (wsp.). Depressive symptoms and change in abdominal obesity in older persons. Arch Gen Psych, 2008; 65: 1386–1393.
 
10.
Yesavage JA, Brink TL, Rose TL, Lum O, Huang V, Adey M (wsp.). Development and validation of a geriatric depression screening scale: a preliminary report. J Psych Res, 1982–1983; 17: 37–49.
 
11.
Montorio I, Izal M. The Geriatric Depression Scale: a review of its development and utility. Intern Psychogeriatr, 1996; 8: 103 112.
 
12.
Piwoński J, Piwońska A, Głuszek J, Bielecki W, Pająk A, Kozakiewicz K (wsp.). Ocena częstości występowania niskiego wsparcia społecznego oraz objawów depresji w populacji polskiej. Wyniki programu WOBASZ. Kardiol Pol, 2005; 63, Supl.4: 645–648.
 
eISSN:2084-4905
ISSN:2083-4543