6
MNiSW
58.21
ICV
OPIS PRZYPADKU
 
 

Korelacja pomiędzy rozwojem choroby alergicznej skóry a choroby autoimmunologicznej tarczycy – opis przypadku

 
1
Instytut Nauk Medycznych, Wydział Lekarski i Nauk o Zdrowiu, Uniwersytet Jana Kochanowskiego w Kielcach
2
Katedra Dietetyki, Wyższa Szkoła Rehabilitacji w Warszawie
3
Instytut Ochrony Środowiska - Państwowy Instytut Badawczy w Warszawie
4
Centrum Zdrowia Publicznego i Promocji Zdrowia, Instytut Medycyny Wsi w Lublinie
MONZ 2016;22(4):311–314
SŁOWA KLUCZOWE:
STRESZCZENIE ARTYKUŁU:
Wstęp:
Alergia to nadwrażliwość na podłożu immunologicznym. Alergiczny wyprysk kontaktowy (AWK) powstaje na podłożu reakcji nadwrażliwości typu komórkowego. W alergicznym wyprysku alergeny mają charakter haptenów, czyli niepełnych alergenów, które dopiero po penetracji do skóry i połączeniu się z nośnikiem białkowym stają się pełnowartościowe. Dlatego do rozwoju AWK niezbędny jest bezpośredni kontakt skóry z haptenem. Najczęstszymi alergenami – haptenami w tej dermatozie są metale (nikiel, chrom, kobalt), składniki gumy i substancje zapachowe, a także barwniki.

Cel pracy:
Celem pracy było ukazanie powiązań pomiędzy schorzeniami z grupy chorób alergicznych i autoimmunologicznych na podstawie analizy przypadku współistnienia u jednego chorego alergicznego wyprysku kontaktowego oraz choroby autoimmunologicznej tarczycy.

Materiał i metody.:
Materiałem do przeprowadzonej analizy były badania diagnostyczne oraz przegląd doniesień naukowych w odniesieniu do przypadku 40- letniej pacjentki, u której wystąpił alergiczny wyprysk kontaktowy skóry, zaś w dalszej diagnostyce stwierdzono autoimmunologiczną chorobę tarczycy. W ramach badań diagnostycznych wykonano u pacjentki testy płatkowe z Europejską Serią Podstawową.

Wyniki:
Wyniki przeprowadzonych badań i konsultacji, których celem było ustalenie czynników determinujących wyprysk kontaktowy skóry wykazały alergiczny wyprysk kontaktowy w przebiegu alergii na Parafenylenodwuamina, Quaternium 15, Kalafonia, Budezonid oraz zdiagnozowano dodatkowo u pacjentki autoimmunologiczną chorobę tarczycy.

Wnioski:
Powyższy przypadek wykazuje, iż nie można wykluczyć wystąpienia korelacji pomiędzy tymi jednostkami chorobowymi. W oparciu o literaturę przedmiotu można założyć, że wyprysk kontaktowy skóry zwiększa predyspozycje do wystąpienia autoimmunologicznej choroby tarczycy. Zachodzi zatem celowość podjęcia dalszych badań w tym zakresie.


Introduction:
Allergy is immunological hypersensitivity. Allergic contact dermatitis (ACD) is formed on the reaction of cell hypersensitivity. Allergens, in allergic eczema, are haptene – incomplete allergens which, after proper skin penetration and connection to a protein carrier, become sterling. This is why the progression of allergic eczema is fundamental direct skin contact with haptene. The most common haptene in the dermatosis are metals, such as nickel, chromium or cobalt, rubber ingredients, flavourings and colourants.

Objective:
The aim of the study is to present the links between diseases from the group of allergic and autoimmunological diseases based on the analysis of the coexistence of allergic eczema and autoimmune thyroiditis in a single patient.

Material and Methods:
The material for analysis was diagnostic tests and a review of scientific reports in relation to the case of 40-year-old patient who presented with allergic skin eczema, and who was later diagnosed with autoimmune thyroid disease. As a part of the diagnostic test, the patient was examined with the European Baseline Series of patch tests. The purpose of the results and consultations was to establish the determinants of allergic contact dermatitis. The results obtained showed allergic eczema as an allergy to Phenylenediamine, Quaternium15, Rosin, and Budesonide; the patient was additionally diagnosed with autoimmune thyroid disease.

Conclusions:
This case shows that it is impossible to exclude a cross-correlation between these diseases. Based on the literature, it can be assumed that allergic contact dermatitis increases the predisposition of the occurrence of autoimmune thyroid disease. There is a need for further research in this area.

AUTOR DO KORESPONDENCJI:
Małgorzata Czarny-Działak   
Instytut Nauk Medycznych, Wydział Lekarski i Nauk o Zdrowiu, Uniwersytet Jana Kochanowskiego w Kielcach
 
REFERENCJE:
1. Fal A. Alergia, choroby alergiczne, astma. Medycyna Praktyczna. Kra¬ków 2010; Tom 1: 57–76.
2. Mędrala W (red.). Alergiczny wyprysk kontaktowy. W: Podstawy Aler¬gologii. Górnicki Wydawnictwo Medyczne; Wrocław 2006: 271–278.
3. Kurzawa R. Atopowe zapalenie skóry. Help-Med s.c.; Kraków 2007: 80–94.
4. Śpiewak R. Alergia kontaktowa – diagnostyka i postępowanie. Alergia Astma Immunologia. 2007; 3: 1–6.
5. Kieć-Świerczyńska M. Czynniki psychologiczne w przebiegu chorób alergicznych skóry. Med Pr. 2008; 59: 279–285.
6. Śpiewak R. Wyprysk kontaktowy. Post Dermatol Alergol. 2009; 26: 375–377.
7. Baranowska A. Problem jakości życia w dermatologii. Probl Pielęg. 2011; 19: 109–115.
8. Salek MS. Cyclosporin greatly improves the quality of life of adults with severe atopic dermatitis. A randomized, double-blind, placebo¬-controlled trial. Br J Dermatol. 1993; 129: 422–30.
9. Rottem M. Asthma as a paradigm for autoimmune disease. Int Arch Allergy Immunol. 2003; 3: 210–4.
10. Konstantinidis TG. Autoantibodies in patients with asthma: is there a link between asthma and autoimmunity? Int J Immunological Studies. 2012; 4: 376–387.
11. Mazurek J. Procesy autoimmunizacyjne a choroby alergiczne. Alergo¬logia Współczesna 2013; 31: 5–12.
12. Djurica S. Autoimmune thyroid disease-clinical symptoms of associated autoimmunity. Srp Arh Celok Lek. 2005; 1: 16–24.
13. Lapcevic M. Autoimmune thyroid disease and associated diseases. Srp Arth Celok Lek. 2005; 1: 84–7.
14. Kuźnik-Trocha K. Twardzina układowa – etiopatogeneza, diagnostyka, leczenie. J Laboratory Diagnostics. 2012; 4: 441–453.
15. Mittermann I. Autoimmunity and atopic dermatitis. Curr Opin Allergy Clin Immunol. 2004; 5: 367–371.
16. Gaikwad SL. Contact allergy masquerading as seronegative Sjogren’s syndrome. Oral Surg Oral Med Oral Pathol Oral Radiol. 2013; 5: 375–8.
17. Bartunkova J. Allergy and autoimmunity: parallels and dissimilarity: the yin and yang of immunopathology. Autoimmun Rev. 2009; 4: 302–308.
18. Erkes DA. Hapten-induced contact hypersensitivity, autoimmune re¬actions, and tumor regression: plausibility of mediating antitumor immunity. J Immunol Res. 2014: 10: 175265.
eISSN:2084-4905
ISSN:2083-4543